X
تبلیغات
رایتل
با ماهرخی اگر نشستی، خوش باش
تلاوت‌های ذهنی یک خود نسل سوخته‌بین
 
پنج‌شنبه 9 اردیبهشت 1395 :: 21:21 :: نویسنده : مجتبیٰ فرد
ادامه‌ی این مطلب

و اما خودم. شماره‌ها را با نام و نام‌خانوادگی ذخیره می‌کنم. نه یک کلمه کم، نه یک کلمه زیاد. بدون هیچ صفت و لقبی. حتی رابطه خونی و قلبی هم مانع این سنگ‌دلی نمی‌شود. تا پیدا کردن یک نام خاص میان انبوه اسامی با ترتیب الفبایی دفترچه تلفن گوشی آسان شود.
شماره‌اش را گرفتم. به جای اسمش روی صفحه افتاد: همسر عزیزم!
همسر عزیزم؟!
هزار بار بهش گفته بودم که دست به گوشی من نزن، کو گوش شنوا؟



 
موضوعات
آرشیو وبلاگ
آخرین مطالب
پیوندها

آمار وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان: 241312